Fietsroute door en voor creative minds

Een fietsroute voor wie graag onderweg ontdekt wat er achter het landschap schuilgaat. De Creative Minds fietsroute brengt je in zo’n 38 kilometer van het centrum van Sint-Niklaas naar de meersen langs de Molenbeek, de zandige landschappen van Stekene, de Verbeke Foundation en het Stropersbos. Onderweg kom je langs streetart, water, bossen, oude spoorwegen en sporen van een eeuwenoud militair verleden.

Download de route

Het leuke aan deze route? Het landschap blijft voortdurend veranderen. Van een fietspad langs het water naar een zandweg tussen de dennen, van hedendaagse kunst naar oude verdedigingslinies. Veel afwisseling dus, op nog geen 40 kilometer.

Eerst even Sint-Niklaas ontdekken

Voor je het buitengebied induikt, loont het de moeite om even stil te staan bij Sint-Niklaas. In het MAP – Musea Aan het Park ontdek je het verhaal van Gerardus Mercator, de beroemde cartograaf die in Rupelmonde werd geboren. Zijn kaarten en globes tonen hoe mensen door de eeuwen heen naar de wereld keken.

Ook de Onze-Lieve-Vrouwekerk aan de start is een blikvanger. Hoog boven de stad prijkt het bijna zes meter hoge, vergulde Mariabeeld, in de volksmond ‘Miet Vergult’ genoemd. Binnen wacht een al even opvallend interieur, rijkelijk beschilderd en een mooi staaltje van 19de-eeuws vakmanschap.

En dan is er natuurlijk de streetart. Vooral langs de spoorweg zie je hoe Sint-Niklaas ruimte geeft aan hedendaagse kunst. De legale graffitiwand vormt een kleurrijke start van de route.

Daarna gaat het snel. Je laat de stad achter je en fietst al gauw tussen paardenweides, akkers en water. Op enkele kilometers tijd verandert de omgeving van stedelijk naar verrassend landelijk.

Langs de Molenbeek

Die overgang wordt helemaal duidelijk wanneer je de Molenbeek bereikt. Bebouwing maakt plaats voor meersen, weilanden, water en knotwilgen.

De beek werd vroeger ook de Zwarte Beek genoemd, omdat afvalwater uit Sint-Niklaas erin terechtkwam. Vandaag is daar weinig van te merken wanneer je erlangs fietst. Vooral tussen knooppunten 93 en 94 is het genieten. Het fietspad loopt er smal langs het water, met weilanden, paardenweides en knotwilgen.

Even verder verandert het decor opnieuw. Richting Stekene wordt het landschap zandiger en duikt er steeds meer bos op.

Van turf naar zand

Dat landschap is niet zomaar ontstaan. In de Groene Putte zie je sporen van de vroegere turfwinning. Door het afgraven van veen ontstonden laagtes en waterpartijen die vandaag mee het uitzicht bepalen.

Bij het bosgebied rond de Bekaf volgt een heel ander verhaal. Natuurgebied de Witte Bergen ontstond door vroegere zandwinning. De witte zandige plekken en oude winningsputten zijn vandaag nog duidelijk herkenbaar en zorgen voor een opvallend landschap van bos, zand en water. De Witte Bergen zijn vrij toegankelijk voor wandelaars en ook vanaf de fietsroute krijg je een idee van de schaal van de vroegere ontginning.

Steeds dichter bij de grens

Je bent ondertussen dicht bij de Nederlandse grens beland. Dat merk je niet alleen aan het landschap, maar ook aan de Niemandslandtoren. De toren staat op de Belgisch-Nederlandse grens en biedt een mooi uitzicht over de omgeving.

De naam verwijst naar de bijzondere geschiedenis van dit grensgebied, waar grenzen ooit bepaalden waar mensen kwamen, waar goederen werden gecontroleerd en waar smokkelaars hun weg zochten. Vandaag is de grens vooral een aanleiding om even uit te kijken over het landschap.

Een creatieve blik op de natuur

Van het grensgebied gaat het richting een plek waar natuur en creativiteit letterlijk door elkaar lopen: de Verbeke Foundation.

Midden in het groen van Kemzeke staan hedendaagse kunstwerken tussen de bomen, in het landschap en in industriële ruimtes. De site werd in 2007 opgericht door Geert Verbeke en Carla Verbeke-Lens en groeide uit tot een plek waar kunstenaars volop kunnen experimenteren.

Met zo’n 12 hectare natuur en 20.000 vierkante meter overdekte ruimte is dit geen klassiek museum. Je wandelt en kijkt er op een andere manier naar kunst én naar de omgeving. Een verrassende halte na een route die je daarvoor al door zoveel verschillende landschappen bracht.

Tijd voor een pauze

Na al dat kijken en fietsen is een tussenstop welgekomen. Bij Brasserie Woud kan je midden in het groen even uitblazen met iets te eten of te drinken.

Het Stropersbos: meer dan alleen natuur

Daarna duik je het Stropersbos in. Het landschap wordt ruiger en stiller en de onverharde boswegen geven de route opnieuw een heel ander karakter. Je fietst tussen dennen, graslanden en open plekken. Het is moeilijk te geloven dat je nog geen 25 kilometer geleden in het centrum van Sint-Niklaas vertrok.

In het Stropersbos krijgen Konikpaarden, Gallowayrunderen en schapen de ruimte. Ze helpen mee om het landschap open te houden en zorgen voor afwisseling tussen bos, grasland en heide.

Maar wie goed kijkt, ontdekt onder de bomen nog een ander verhaal.

Een oude linie onder de bomen

In het begin van de 18de eeuw werd hier de Bedmarlinie aangelegd tijdens de Spaanse Successieoorlog. De verdedigingslinie moest de grensstreek beschermen tegen een mogelijke inval vanuit het noorden. Ook het Sint-Jansfort maakte deel uit van deze verdedigingswerken.

Vandaag zijn de sporen minder opvallend. Soms gaat het om een oude gracht of verhoogde wal, soms verraadt een straatnaam zoals Liniestraat of Sint-Janssteenstraat het militaire verleden.

Zo fiets je in alle rust door het bos, terwijl onder en naast het fietspad een verdedigingslinie uit een heel andere tijd verscholen ligt.

Via het oude spoor terug naar de stad

Na het bos zet je opnieuw koers naar Sint-Niklaas. Daarbij komt de spoorweg terug in beeld. De route volgt een oude spoorwegbedding tussen Sint-Niklaas en Hulst die vandaag een rustige fietsverbinding vormt.

Een mooie afsluiter van de tocht: aan het begin fietste je langs de spoorweg en streetart in de stad, aan het einde volg je hetzelfde spoor door een groene omgeving terug richting Sint-Niklaas.

Voor wie graag verder kijkt

De Creative Minds fietsroute brengt je van Mercator en streetart in Sint-Niklaas naar de meersen van de Molenbeek, de zandige landschappen van Stekene, de Niemandslandtoren en de Verbeke Foundation. Daarna duik je het Stropersbos in, waar natuur en militaire geschiedenis samenkomen.

Onderweg ontdek je een streek die voortdurend van gezicht verandert. Misschien is dat wel het meest creatieve aan deze route: dat je op nog geen 40 kilometer telkens opnieuw anders naar het Waasland leert kijken.